Hé, Brent hier! 👋
Een van de bouwers. Vraagje? App me even direct.
Een acquisitie site is bij een pluktuin de plek waar iemand die jou nog niet kent zichzelf inschrijft, zonder dat hij je eerst hoeft te mailen. Dat is de hele opdracht van zo'n site. Alles wat iemand nodig heeft om die stap te zetten, staat erop, en alles wat er niet op staat komt bij jou terug als een vraag die je 's avonds beantwoordt.
Dat maakt de site iets anders dan een visitekaartje met foto's van de tuin. Hij heeft één beslissing te ondersteunen, en die beslissing wordt bij jou in een paar weken per jaar genomen.
Iemand die zich wil inschrijven, heeft zeven dingen nodig. Staan ze er niet, dan mailt hij, of hij doet niets.
De vragen die je per mail binnenkrijgt, zijn de inhoudsopgave van je site. Krijg je vier keer de vraag of je ook in de winter kunt oogsten, dan ontbreekt die zin. Krijg je tien keer de vraag of je met het gezin één plek deelt, dan ontbreekt die ook.
Reken die mails eens om. Elke vraag is een paar minuten typen plus het moment waarop je hem opent, en het valt allemaal in de weken waarin je ook nog moet zaaien. Een zin op de site kost je één keer vijf minuten en beantwoordt de vraag daarna vanzelf.
Er zit nog een verschil onder. Een mail is een gesprek dat jij moet afmaken. Een inschrijving is klaar. Wie mailt, staat op je lijst met dingen die je nog moet doen; wie zich inschrijft, staat op je ledenlijst.
Vraag alleen wat je nodig hebt om iemand een plek te geven en hem te kunnen bereiken. Elk extra veld is een reden om te stoppen, en wat je nu niet weet kun je later gewoon vragen.
Zet erbij waarvoor je het mailadres gebruikt, en laat het vakje daarvoor leeg staan. Toestemming die via een vooraf aangevinkt hokje is gegeven, geldt niet, aldus de Autoriteit Consument en Markt in Spam voorkomen in uw reclame (nagekeken augustus 2026). Wie het zelf aanvinkt, wil je bericht ook echt hebben, en dat is precies de groep die in januari reageert.
Zeg tot slot wat er na het versturen gebeurt en wie er contact opneemt. Anders zit iemand een week te wachten en mailt hij alsnog.
Dit is een stille fout: je merkt hem pas als hij al gemaakt is. De plekken zijn vergeven, het formulier staat er nog, en er komen aanmeldingen binnen voor iets wat er niet is. Jij moet mensen gaan afwijzen die net enthousiast waren geworden, per stuk, met de hand.
Je site heeft daarom twee standen nodig. Open, met het aantal vrije plekken erbij. En vol, met een wachtlijst en de maand waarin de volgende ronde begint.
Die tweede stand is geen nederlaag maar het beste wat je site kan doen. Een wachtlijst is startkapitaal voor het volgende voorjaar: mensen die al ja hebben gezegd tegen een tuin die ze kennen. Zegt er in maart iemand op, dan bel je de bovenste van de lijst in plaats van opnieuw te beginnen. Zonder die stand loopt die hele groep langs je heen.
Je tuin heeft één inschrijfmoment en je site heeft er driehonderdvijfenzestig. Dat is geen probleem zolang de site zegt in welke stand hij staat. Wie in september langskomt, moet lezen dat de ronde in het nieuwe jaar opengaat en zich kunnen aanmelden voor het bericht op dat moment. Dan komt hij terug.
Dat verandert ook wat de site voor je doet. Hij overtuigt niemand in zijn eentje. Wat hij doet is de mensen vasthouden die je in het najaar bij het hek of op een open dag hebt gesproken, tot het moment waarop ze zich kunnen inschrijven. Hoe je die gesprekken voert, staat bij eropuit gaan en zelf de mensen spreken.
Wil je weten wat er bij jou tussen het gesprek en de inschrijving verdwijnt, laat dan eens zien hoe je jaar loopt. Hoe je inschrijving gaat, hoe je bijhoudt wie er zijn en hoe je het weekbericht eruit doet. Je hoeft niets voor te bereiden: vertellen hoe je het nu doet is genoeg. De winter, vlak voor de inschrijfronde, is daar het rustigste moment voor.
Hé, Brent hier! 👋
Een van de bouwers. Vraagje? App me even direct.