CSA marketing is het werk dat een vast aantal plekken elk jaar opnieuw vol krijgt: de leden houden die er al zijn, de plekken vullen die vrijkomen, en iedereen het seizoen door op de hoogte houden. CSA staat voor community supported agriculture, waarbij leden vooruitbetalen voor een heel seizoen en daarna zelf komen oogsten. Wie zoekt op csa marketing meaning zoekt daarmee naar iets anders dan reclame: marketing is bij zo'n tuin het onderhouden van een ledenlijst die elk voorjaar opnieuw ja moet zeggen.
De gewone betekenis van het woord gaat over campagnes, bereik en doelgroepen. Daar klopt bij een tuin met een bovengrens weinig van. Je zoekt geen zo veel mogelijk mensen maar precies genoeg, ze wonen allemaal op fietsafstand, en het jaar wordt beslist voordat er iets rijp is.
Reclame gaat over mensen overhalen die je nog niet kent. Bij een tuin op abonnement is dat het kleinste deel van het werk, en het is ook het deel met de laagste opbrengst per uur.
| In de gewone betekenis | Bij een tuin met een vast aantal plekken |
|---|---|
| zo veel mogelijk mensen bereiken | precies genoeg mensen, en ze wonen allemaal binnen fietsafstand |
| het hele jaar door verkopen | één inschrijfmoment, en daarna ligt het jaar vast |
| nieuwe mensen binnenhalen is de kern | verlengen is de kern, werven vult de plekken die vrijkomen |
| een product aanprijzen | een afspraak van een jaar uitleggen, inclusief wat er niet in zit |
| groei is het doel | vol is het doel, en vol heeft een bovengrens |
De onderste rij verklaart de vier erboven. Een tuin die vol zit heeft niets aan meer bekendheid, en een tuin die halfvol blijft heeft zelden een bereikprobleem. Welke wegen er zijn om binnen te komen en wat ze bij dit aantal opleveren, staat naast elkaar bij de wegen waarlangs nieuwe leden binnenkomen.
Een lid dat zich opnieuw inschrijft, kost je geen werving. Een lid dat afhaakt, kost je een plek die je vóór het voorjaar weer gevuld moet hebben, en die vulling begint bij nul. Daarmee is het bezig blijven bij de mensen die er al zijn geen nazorg maar het zwaarste deel van je marketing.
Dat werk valt bijna helemaal samen met iets anders: leden op de hoogte houden. Wat er die week rijp is, hoeveel ervan mee mag, wanneer de tuin dicht is, wanneer de inschrijving opengaat. Wat je daarin het hele jaar verstuurt en waarom het weekbericht daarvan de kern is, staat bij wat je je leden het hele jaar door stuurt.
Het moment ligt vast en dat scheelt: het jaar heeft één ronde. Hoe dat jaar loopt en wanneer je wat doet, staat bij de jaarcyclus van een tuin op abonnement.
Iemand die in februari betaalt, koopt geen groente. Hij koopt een seizoen bij iemand die hij misschien nog niet kent, voor een oogst die nog niet bestaat en die kan tegenvallen. Dat is het onderwerp van elk gesprek en elk bericht dat je erover schrijft.
Daarom is de vraag "hoe prijs ik dit aan" hier de verkeerde vraag. De bruikbare vraag is of iemand na jouw uitleg weet waar hij ja tegen zegt: hoeveel weken, hoe vaak hij mag komen, wat er gebeurt in een slecht jaar, en wat er níet bij zit. Wat een lid precies koopt als hij vooruitbetaalt, staat bij vooruitbetalen en gedeeld risico. Waar de belofte ophoudt, staat bij wat je een lid belooft en wat uitdrukkelijk niet.
Te veel beloven werkt hier averechts, want de rekening komt in juli. Een lid dat dan ontdekt dat het anders is, zegt op, en die plek is voor dat seizoen weg.
Wat een lid over jouw tuin doorvertelt, komt niet uit je berichten. Het komt uit wat hij op donderdagmiddag meemaakte: of het bord klopte, of hij wist hoeveel hij mee mocht nemen, of er iemand was die zijn vraag kon beantwoorden en of het er verzorgd bij lag.
Dat is de reden dat de oogstdag en de marketing bij een tuin als deze hetzelfde werk zijn. Iemand die voor een dicht hek staat of niet weet wat er open is, vertelt dat thuis na, en die twee minuten wegen zwaarder dan wat er in het weekbericht stond. Hoe je de oogstdag zo inricht dat leden hun deel zelf meenemen, staat bij de oogstdag zonder dat jij erbij staat, en wat er bij meerdere ophaalmomenten of ophaalplekken bij komt kijken bij de week rond de oogst.
Wij beoordelen dit werk op wat er blijft draaien zonder aandacht. Vindbaarheid is geen truc maar het gevolg van iets waar mensen uit zichzelf naar terugkomen, en elk kanaal dat je erbij neemt is iets wat iemand moet blijven vullen. Een kanaal dat in mei stil is gevallen, is geen half resultaat maar een leeg vakje waar iemand langsloopt.
Kies dus liever één ding dat je het hele seizoen volhoudt dan drie die in juni verlopen. Bij de meeste tuinen is dat het weekbericht, omdat je dat toch al schrijft voor de mensen die komen.
Wat er dan te vertellen valt zonder dat het verkopen wordt, staat bij vertellen zonder te verkopen. Wat je leden zelf doorvertellen en hoe je dat makkelijker maakt, staat bij wat leden aan anderen doorgeven.
Wij bouwen software voor boerenbedrijven, met als doel dat er mínder achter de computer gebeurt en niet meer. Het deel van dit werk dat wij weghalen is het bijhouden eronder: wie er meedoet, wie betaald heeft, wie er bericht moet krijgen en wie er vorig jaar ook al was. Het vertellen zelf blijft van jou, want daar komen je leden voor.
Wil je weten waar dat bij jou zou schelen, laat dan eens zien hoe je seizoen loopt. Hoe de inschrijving gaat, hoe je bijhoudt wie er zijn en hoe het weekbericht eruitgaat. Je hoeft niets voor te bereiden en niets te kiezen: vertellen hoe je het nu doet is genoeg. De winter, vóór de inschrijfronde, is daar het rustigste moment voor.